1مقدمه: سواد بیمه سلامت به معنی دانش، توانایی و اعتماد به نفس افراد برای یافتن و ارزیابی اطلاعات در مورد برنامه های بیمه ای، انتخاب بهترین برنامه و استفاده از آن است. این مطالعه با هدف بررسی سطح سواد بیمه ای بیمه شدگان سازمان بیمه سلامت شهر تهران انجام شد.
مواد و روش کار: این مطالعه توصیفی و مقطعی در سال 1402و مشارکت 309 نفر از بیمه شدگان انجام شد. داده های مطالعه از طریق یک پرسشنامه 27 سوالی که شامل سه بعد مهارت دستیابی، اصطلاحات بیمه ای و مهارت عملکردی بود جمع آوری شد. روایی و پایایی پرسشنامه مورد تایید قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها در نرم افزار SPSS نسخه 24 و با استفاده از آزمون های T-test و One-way ANOVA انجام شد.
یافته ها: میانگین نمره حیطه مهارت دستیابی1/91±8/5، حیطه اصطلاحات بیمه ای2/46±10/12و حیطه عملکردی 3/23±22/94 و میانگین نمره کل سواد سلامت 6/22±41/64 بود. وضعیت سواد بیمه سلامت 60 درصد از نمونه بیمه شدگان متوسط و نمره 40 درصد پایین بود. میانگین نمره سواد سلامت در افراد ساکن در ناحیه شمال، تحت پوشش صندوق سایر اقشار، دارای درآمد ماهیانه کمتر از 10میلیون تومان و عدم برخوردار از بیمه تکمیلی بیشتر بود. همچنین نمره سواد افرادی که منبع کسب اطلاعات بیمه ای شان از دوستان و آشنایان بوده است، بالاتر از بقیه بود.
نتیجه گیری: اکثر بیمه شدگان مورد بررسی از سطح سواد خوبی در زمینه بیمه سلامت برخوردار نبودند. اطلاع از میزان سواد بیمه ای و عوامل موثر بر آن می تواند سیاستگذاران را در توسعه برنامه های آموزشی برای رفع موانع و بهبود سواد بیمه سلامت راهنمایی کند. برای بهبود سطح سواد بیمه ای مداخلات آموزشی از طریق رسانه های عمومی مثل تلویزیون، ویدئوهای کوتاه در وب سایت و اپلیکیشن سازمان های بیمه ای و رسانه های اجتماعی و ارائه اطلاعات بیمه ای در مراکز درمانی بر روی مانیتورهای اتاق انتظار پیشنهاد می شود.